Historia szpitala

Historia szpitala


Decyzję o budowie Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego (dawniej Państwowego Szpitala Klinicznego) podjęto w 1955 roku w czasie obchodów jubileuszu pięciolecia Akademii Medycznej im. Juliana Marchlewskiego (obecnie Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku). Projektantką budynku szpitala była Wanda Binkuńska. Przystosowała ona już istniejący projekt (m.in. na podstawie, którego wybudowano szpitale wojewódzkie w Warszawie i w Lublinie) na potrzeby białostockiego szpitala. Projekt nie był nowoczesny i nie do końca spełniał potrzeby szpitala klinicznego, ale zapewniał skrócenie budowy o trzy lata. Pierwszy szpadel pod budowę USK w styczniu 1956 roku wbili robotnicy z Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego. Kierownikiem budowy został inż. Henryk Lebiedziński, absolwent Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Białymstoku. Była to wówczas druga, co do wielkości po kombinacie w Fastach, inwestycja na białostocczyźnie.


Oddany do użytku 15 grudnia 1962 roku szpital był wówczas jednym z największych w Polsce. Posiadał około 750 łóżek (w tym okresie wszystkie pozostałe szpitale białostockie miały 800 miejsc) i zatrudniał około 1000 osób. W szpitalu było: 12 sal operacyjnych, 12 klatek schodowych, dziewięć wind, 1500 pomieszczeń, prawie dwa i pół kilometra korytarzy. Jego kubatura była podobno równa ¼ wielkości warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki. Do dziś ze względu na swoją wielkość potocznie nazywany jest „gigantem”. Pierwszym dyrektorem szpitala został dr n.med. Antoni Tołłoczko.


Oprócz szpitala (położonego na 16 ha) i pierwotnie mającego kształt litery H, wybudowano sześciopiętrowy budynek mieszkalny dla pracowników szpitala, zakład Anatomii Patologicznej oraz Zakład Medycyny Sądowej. Jako pierwsza do nowego budynku przeniosła się I Katedra i Klinika Chirurgiczna kierowana przez prof. dr med. Feliksa Oleńskiego. Potem kolejno przenosiły się: w kwietniu 1963 roku II Katedra i Klinika Chirurgiczna (kierowana przez prof. Dr med. Tadeusza Jankowskiego), w czerwcu 1963 roku dwie kolejne jednostki: Katedra i Klinika Otolaryngologii (kierowana przez prof. dr med. Wiktora Hassmana), I Katedra i Klinika Położnictwa i Chorób Kobiecych (kierowana przez prof. Stefana Soszkę). W lipcu dołączyła Katedra i Klinika Neurologii (kierowana przez prof. Dr med. Zygmunta Kanigowskiego), a we wrześniu Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych kierowana przez prof. dr med. Beatę Bogdanikową i prof. dr med. Jakuba Chlebowskiego. Z czasem dołączały kolejne jednostki, otwarte zostały również przyszpitalne poradnie.


 


7 kwietnia 1977 roku na mocy uchwały Akademii Medycznej w Białymstoku Państwowemu Szpitalowi Klinicznemu nadano imię dr Jerzego Sztachelskiego. Pod koniec lat 90-tych szpital zmienił nazwę na Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny, „pozbył się” też patrona. W 2008 roku uchwałą AMB szpital stał się Uniwersyteckim Szpitalem Klinicznym. W tym samym roku, dzięki staraniom władz uczelni i dyrekcji szpitala rozpoczęto przebudowę i modernizację szpitala. W styczniu 2011 roku inwestycja ta stała się programem wieloletnim finansowanym z budżetu państwa. Wszystkie prace maja kosztować ponad 500 mln zł i mają potrwać do 2015 roku.





Copyright © 2012 - 2017 Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku